واسه آرزوهام دیگه دیره...

چقدر درک شدن دلنشین است ...!اینکه گاهی دوستی، همدمی، همراهی باشد که تورا بفهمد وبداند که تو همیشه همان عشقِ آرام صبوری که گاهی بی حوصله میشود، داد و فریاد راه می اندازد و بهم میریزد!اینکه کسی باشد که بفهمد بی حوصلگی هایت از دلتنگیست،از خستگی و به جای ناراحت شدن و اخم کردن، حرف هایت را به دل نگیرد وبا محبت آرامت کند !خوب است کسی باشد که تورا بپذیرد وکنارت باشدباهمه ی بدی ها و بی حوصلگی ها و غر زدن هایت ...و یادش نرود که تو همان خوبِ همیشگی هستی که فقط کمی خسته شده ...!